بگذار خالصانه قبول کنیم کوچکیم تا بتوانیم بزرگ شویم، عوض شویم، رشد کنیم و دیگری شویم. بزرگ جایی برای تغییرکردن ندارد. وقتی مظروف، درست به اندازهی ظرف بشود، دیگر چگونه تغییری در مظروف ممکن میشود جز ریختن بر زمین و تلف شدن؟
یک عاشقانهی آرام - نادر ابراهیمی
برچسب:
نویسنده: کیانوش سامانی