در این دنیا نه خوشبختی هست، نه بدبختی. فقط قیاس یک حالت با حالت دیگر است. تنها کسی که حد اعلای بدبختی را شناخته باشد میتواند حد اعلای خوشبختی را درک کند. ماکزیمیلین، میبایست انسان خواسته باشد بمیرد تا بداند زنده بودن چقدر خوب است. پس زندگی کنید و خوشبخت باشید، فرزندان عزیزم، هرگز فراموش نکنید که تا روزی که خداوند بخواهد آیندهی انسان را آشکار کند، همهی شناخت انسان در دو کلمه خلاصه میشود: انتظار کشیدن و امیدوار بودن.
کنت دو مونت کریستو - الکساندر دوما
برچسب:
نویسنده: کیانوش سامانی