خرید بک لینک

امید اغلب غیرمنطقی بود. اصلاً با عقل جور درنمی‌آمد. اگر با عقل جور درمی‌آمد، خوب، به آن می‌گفتند منطقی. نکته‌ی دیگر در مورد امید این بود که به تلاش نیاز داشت، من هم عادت نکرده بودم تلاش کنم. در وطن، هیچ چیز به تلاش نیاز نداشت. در وطن این اصل محور بود، آسایش یک موجودیت جامعاً بدون تلاش. با این همه حالا من اینجا بودم. امیدوار.

‌

انسان‌ها - مت هیگ

‌

برچسب: نویسنده: کیانوش سامانی تاريخ: دوشنبه 25 آبان 1405 ساعت: 11:45

عشق ترسناک است چون با قدرت شدید شما را به درون خود می‌کشد، سیاه‌چاله‌ی کلان‌جرمی که از بیرون هیچ اهمیتی ندارد، اما از درون هر چیز منطقی را که می‌دانید، زیر سوال می‌برد. در گرمای نابودی، خودتان را فراموش می‌کنید، همان‌طور که من خودم را فراموش کردم....عشق راهی بود برای زندگی ابدی در لحظه‌ای یگانه، و نیز راهی تا خودت را آن‌طور ببینی که هرگز واقعاً ندیده بودی. ‌...دلیل وجود داشتن عشق این بود که به تو کمک کند جان به در ببری. برای این بود که معنا را فراموش کنی. دست از جستجو برداری و شروع کار کنی به زنادامه مطلب

برچسب: نویسنده: کیانوش سامانی تاريخ: دوشنبه 25 آبان 1405 ساعت: 11:45

آرزو کردم زخم تازه‌ای داشتم تنها برای اینکه او بتواند از من مراقبت کند.

...

‌و فکر اینکه او با فاصله‌ای چنین اندک توانسته از مرگ نجات پیدا کند باعث شد شدت احساساتم را نسبت به او بفهمم.

- «چی شده؟»

نمی‌توانستم به او بگویم، پس به جای آن بوسیدمش. بوسیدن کاری است که آدم‌ها وقتی انجام می‌دهند که کلمات به جایی رسیده‌اند که نمی‌توانند از آن بگریزند. این جابه‌جایی به زبان دیگری است.

‌

‌

انسان‌ها - مت هیگ

‌

‌

برچسب: نویسنده: کیانوش سامانی تاريخ: دوشنبه 25 آبان 1405 ساعت: 11:45

خانم، شما مرا می‌شناسید که ریاکار نیستم، یا لااقل بدون دلیل ریاکاری نمی‌کنم. اگر جبین من گرفته است، برای آن است که بدبختی‌های بسیار آن را کدر کرده است. اگر قلبم خشک است، برای آن است که بتواند ضربه‌هایی را که بر آن وارد شده است تحمل کند. من در جوانی چنین نبودم. [...] کم اتفاق می‌افتد که آنچه با شدت می‌خواهیم به وسیله‌ی کسی که آن را از او می‌خواهیم و می‌کوشیم تا به دست آوریم ممنوع نشده باشد.

‌

‌

کنت دو مونت کریستو - الکساندر دوما

‌

‌

برچسب: نویسنده: کیانوش سامانی تاريخ: يکشنبه 25 مرداد 1405 ساعت: 12:24

شما که این حرف را می‌زنید، اگر وسعت فداکاری را که به خاطر شما می‌کنم می‌دانستید چه می‌گفتید؟ فرض کنید که استاد ازل، پس از خلقت دنیا، پس از بارور کردن کائنات، در یک سومی راه خلقت توقف می‌کرد تا فرشته‌ای را از اشک ریختن برای جنایاتی که ما باید روزی در برابر چشمان او مرتکب شویم باز دارد. فرض کنید که خدا پس از آنکه تدارک همه چیز را دیده بود، همه چیز را پر و زاینده کرده بود، در لحظه‌ی تحسین شاهکار خودش خورشید را خاموش می‌کرد و جهان را با یک ضربه‌ی پا در ظلمت ابدی می‌افکند، آن‌گاه تعبیری از آنچه من کرادامه مطلب

برچسب: نویسنده: کیانوش سامانی تاريخ: يکشنبه 25 مرداد 1405 ساعت: 12:24

در این دنیا نه خوشبختی هست، نه بدبختی. فقط قیاس یک حالت با حالت دیگر است. تنها کسی که حد اعلای بدبختی را شناخته باشد می‌تواند حد اعلای خوشبختی را درک کند. ماکزیمیلین، می‌بایست انسان خواسته باشد بمیرد تا بداند زنده بودن چقدر خوب است. پس زندگی کنید و خوشبخت باشید، فرزندان عزیزم، هرگز فراموش نکنید که تا روزی که خداوند بخواهد آینده‌ی انسان را آشکار کند، همه‌ی شناخت انسان در دو کلمه خلاصه می‌شود: انتظار کشیدن و امیدوار بودن.

‌

‌

کنت دو مونت کریستو - الکساندر دوما

‌

‌

برچسب: نویسنده: کیانوش سامانی تاريخ: يکشنبه 25 مرداد 1405 ساعت: 12:24

آدم وقتی زیادی از گذشته دم بزند یعنی حال خوبی ندارد....تا حالا چندبار شده ورقها حرف راست بزنند؟...وقتی پنجهی نوازنده شیرین باشد صدای ساز به همهچیز میآید....آدم طاعون داشته باشد اما تنها نباشد....وقتهایی هست که دقیقا میدانی چه چیز نباید باشد، اما نمیتوانی بفهمی چه چیز باید باشد....نوع نگاه عکاس را میشود از عکسی که گرفته فهمید.والس یکنفره - ماهمنیر کهباسی ادامه مطلب

برچسب: نویسنده: کیانوش سامانی تاريخ: پنجشنبه 24 آذر 1401 ساعت: 12:45

بگذار خالصانه قبول کنیم کوچکیم تا بتوانیم بزرگ شویم، عوض شویم، رشد کنیم و دیگری شویم. بزرگ جایی برای تغییرکردن ندارد. وقتی مظروف، درست به اندازهی ظرف بشود، دیگر چگونه تغییری در مظروف ممکن میشود جز ریختن بر زمین و تلف شدن؟

یک عاشقانهی آرام - نادر ابراهیمی

برچسب: نویسنده: کیانوش سامانی تاريخ: پنجشنبه 24 آذر 1401 ساعت: 12:45

عشق، طالب حضور است و پرواز، نه امنیت و قاب.
...
در عشق، حرفهای شدن ممکن نیست - مگر آنکه به بدترین ریاکارِ تنپرستِ بیاندیشه تبدیل شده باشیم.
...
ترکِ عشق کنیم، بهتر از آن ایت که عشق را به یک مشت یادِ بیرنگ و بو تبدیل کنیم.

...

عشق، عکس یادگاری نیست. عشق، گرانبهاترین کالای مصرفی جهان است: یک کاسه آب خنک برای تشنهی همیشه تشنه.

یک عاشقانهی آرام - نادر ابراهیمی

برچسب: نویسنده: کیانوش سامانی تاريخ: پنجشنبه 24 آذر 1401 ساعت: 12:45

صفحه بندی